Mihajlo Pantić o odlasku velikog hrvatskog pisca: Šnajder ostavlja opus koji služi na čast njegovoj matičnoj kulturi, sa vrlo jasnom regionalnom i evropskom refleksijom – Kultura

Jedan od najvažnijih hrvatskih književnika, dramski pisac i publicista, koji je svojim delima obeležio jugoslovensku i regionalnu kulturnu scenu, preminuo je u 79. godini, objavila je danas njegova porodica na društvenim mrežama, a brojni poštovaoci na ovom prostoru opraštaju se od njega vrlo emotivnim porukama.

Šnajder je, kako je njegova ćerka Tena objavila na Fejsbuku, preminuo 30. avgusta, a zahvaljujući njegovim pratiocima na komentarima i komunikaciji sa njim, navela je da mu je ta zajednica veoma značila, da je „bila iskra koja mu je zadnje godine učinila lepšim“.

Kako ističe Pantić, Šnajder je bio kritički nastrojen prema političkim mahnitanjima koja su zahvatila i južnoslovenski kulturni prostor.

– U našim retkim susretima nije štedeo nijednu stranu, jer su sve one od svih mogućnosti izabrale najpogubnije rešenje, ako se to rešenjem, a ne koliktivnom nesrećom može nazvati – navodi njegov kolega.

– Šnajder ostavlja opus koji i dubinom i raznolikošću i opsegom služi na čast njegovoj matičnoj hrvatskoj kulturi, sa vrlo jasnom regionalnom i evropskim refleksijom. Njegovi romani čine najbolji deo novije hrvatske književne produkcije, a njegove drame stoje kao etalon vrednosti modernog teatra u ovom podneblju.

– Da je tako svedoči i odavno potvrđena činjenica da je „Hrvatski Faust“ jedna od najboljih predstava svih sezona Jugoslovenskog dramskog pozorišta. Pritom, mnoga Šnajderova dela tek čekaju čitaoce koji će ih razumeti i valorizovati na nepristrasan način, onako kako to i zaslužuju – zaključuje Mihajlo Pantić.

Slobodan Šnajder je rođen 1948. u Zagrebu, gde je diplomirao filozofiju i anglistiku. Bio je jedan od pokretača i dugogodišnji glavni urednik pozorišnog časopisa „Prolog“, kolumnista Glasa Slavonije i Novog lista, a prozu, eseje, kritike i drame objavljivao je od 1967. godine.

Književnu pažnju, kako podseća HRT, privukao je politički angažovanim dramama oslonjenim na poetiku Bertolda Brehta. Posebno mesto u njegovom opusu zauzimaju biografske drame o buntovnim umetnicima i intelektualcima, među kojima su „Kamov. Smrtopis“, „Držićev san“, „Hrvatski Faust“, „Confiteor“ i „Nevesta od vetra“.

Pisao je i drame ratne tematike „Uteha sjevernih mora“ i „Zmijin svlak“, koje su izvođene uglavnom na nemačkom govornom području, a bave se problemom genocida, logora, masovnih silovanja…

Pozorišne kritike i eseje objavio je u knjizi „Radosna apokalipsa“, a prozu u zbirci „Knjiga o sitnom“. Među njegovim proznim delima su i romani „Morendo“, ratno-ljubavna priča složene strukture i „Doba mjedi“, koji prati sudbinu folksdojčera od njihovog iseljivanja iz Nemačke u 18. veku do proterivanja nakon Drugoga svetskog rata. Roman „Anđeo nestajanja“ objavio je 2023.