Čivave imaju delove DNK koji potiču od kojota: Tragovi drevnog ukrštanja pronađeni u njihovom genomu – Život

Istraživanje o čivavama objavljeno u časopisu „Nature Communications“, sproveli su istraživači sa Univerziteta Stanford, koristeći nove metode za analizu porekla pojedinačnih delova genoma. Njihov softver Gnomix omogućava da se utvrdi poreklo različitih delova DNK i kod životinja čiji je genetski materijal rezultat mešanja različitih populacija, piše Science Alert.

Upravo je ova analiza otkrila neobične delove genoma kod čivava. Istraživači su pronašli više segmenata koji se podudaraju sa genetskim materijalom savremenih kojota, vrste koja je poreklom iz Severne Amerike.

Čivave su, zajedno sa meksičkom bezdlakom rasom, poznatom kao šolo, među retkim savremenim rasama pasa koje su zadržale deo genetskog nasleđa pasa koji su živeli u Americi pre dolaska Evropljana. Većina današnjih rasa pasa ima pretežno evropsko poreklo, dok su ove dve rase sačuvale delove starijeg američkog genetskog nasleđa.

Analiza je pokazala da šolo ima i više od četiri odsto genoma povezanog sa arktičkim psima, dok je kod čivava pronađeno genetsko nasleđe povezano sa kojotima. Istraživači, međutim, nisu mogli precizno da utvrde kada je došlo do mešanja čivava i njihovih divljih srodnika. Postoje indicije da se to dogodilo pre dolaska Kristofora Kolumba u Ameriku.

Za sada nije poznato ni da li je ukrštanje bilo namerno ili slučajno. Takođe se ne zna koje su osobine čivave eventualno nasledile od svojih drevnih predaka.

Istraživači naglašavaju da otkriće ne znači da su čivave jednostavno „mešavina psa i kojota“. Reč je o tragovima genetskog nasleđa koji su ostali sačuvani u njihovom genomu kroz brojne generacije.

Njihova mala veličina takođe se ne povezuje sa poreklom od kojota. Prema mišljenju zoološkinje Žaklin Bojd, koja nije učestvovala u istraživanju, današnji minijaturni izgled čivava verovatnije je posledica dugotrajne selekcije koju su sprovodili ljudi, birajući pse sa određenim fizičkim osobinama.

Novo istraživanje pokazuje koliko je složena istorija domaćih pasa. Iza rasa koje danas prepoznajemo kao jasno definisane često se krije mnogo starija priča o migracijama, ukrštanju i selekciji, a savremene metode analize DNK omogućavaju naučnicima da u toj priči pronađu tragove koji su vekovima ostajali skriveni.