Na današnji dan prvi put je prikazan film koji je u bioskopima bio promašaj, a danas je jedan od najvećih klasika – Scena

Film Frenka Darabonta, Bekstvo iz Šošenka, nastao je prema noveli Stivena Kinga „Rita Hejvort i Bekstvo iz Šošenka“, u početku nije privukla dovoljno publike.

U bioskopima je zaradila nešto više od 16 miliona dolara na američkom tržištu, što je bio skroman rezultat za film takvog potencijala. Situaciju je dodatno otežavala jaka konkurencija, budući da su se u isto vreme prikazivali veliki hitovi poput „Petparačkih priča“ i „Forresta Gampa“.

Priča prati Endija Dufrena, bankara koji je osuđen na dve doživotne kazne zbog ubistva supruge i njenog ljubavnika. Iako tvrdi da je nevin, završava u zatvoru Šošenku, gde upoznaje Elisa Bojda Reda Redinga, zatvorenika koji već godinama služi kaznu.

Endija igra Tim Robins, dok je Morgan Frimen tumačio Reda i ujedno pozajmio glas pripovedaču. Njihovo prijateljstvo postaje srce filma, koji kroz zatvorsku svakodnevicu govori o nadi, slobodi, prijateljstvu i sposobnosti čoveka da sačuva dostojanstvo čak i u najtežim okolnostima.

Jedan od razloga zbog kojih film u početku nije privukao veliki broj gledalaca bio je i njegov neuobičajeni profil za tadašnje bioskopske prilike. „Bekstvo iz Šošenka“ traje 142 minuta, nema mnogo klasične akcije, a u trenutku premijere ni Tim Robins ni Morgan Frimen nisu bili zvezde koje su same po sebi garantovale veliki bioskopski uspeh.

Filmski kritičar Rodžer Ibert kasnije je upravo ove okolnosti naveo kao neke od razloga zbog kojih film nije odmah pronašao široku publiku.

Ipak, kritičari su film uglavnom dobro prihvatili, a „Bekstvo iz Šošenka“ dobilo je čak sedam nominacija za Oskara, između ostalih za najbolji film, najboljeg glumca za Morgana Frimena i najbolji adaptirani scenario. Iako nije osvojilo nijednu nagradu, nominacije su mu dale dodatnu vidljivost.

Pravi preokret dogodio se nakon bioskopske distribucije. Televizijska emitovanja, a zatim VHS i DVD izdanja omogućili su filmu da dođe do mnogo šire publike. Vremenom je stekao status klasika i počeo redovno da se pojavljuje pri vrhu različitih lista najcenjenijih filmova.

Rodžer Ibert je nekoliko godina nakon premijere film uvrstio među svoja velika filmska ostvarenja. Posebno je istakao način na koji Darabont priču o zatvoru pretvara u film o prijateljstvu i nadi, zbog čega zatvorsko okruženje nije samo pozadina, već prostor u kojem se razvija odnos dvojice glavnih junaka.

Danas se „Bekstvo iz Šošenka“ često navodi među najpoznatijim filmovima devedesetih. Američki filmski institut uvrstio ga je na svoju listu najvećih filmova, kao i među najinspirativnije filmske priče.

Film je 2015. godine izabran i za čuvanje u Nacionalnom filmskom registru Kongresne biblioteke SAD, zbog kulturnog, istorijskog i estetskog značaja.

Zanimljivo je da se njegov današnji status gotovo ne može povezati sa početkom bioskopske distribucije. Film koji je 1994. godine imao problema da privuče publiku postao je ostvarenje koje su generacije gledalaca naknadno otkrivale, često upravo zahvaljujući televiziji i kućnom videu.

Možda je upravo u tome i posebnost „Bekstva iz Šošenka“. Nije postao klasik preko noći. Njegova reputacija rasla je godinama, kako je sve više gledalaca otkrivalo priču o Endiju i Redu i jednu od najpoznatijih filmskih priča o nadi i slobodi.