Preminuo bivši francuski premijer Eduar Baladur – Svet

Baladur, koji je bio na čelu francuske vlade od marta 1993. do maja 1995. godine, ostavio je dubok trag u skorijoj političkoj istoriji Pete republike, ali i u kontroverznim poglavljima evropske diplomatije tokom raspada bivše Jugoslavije i agresije na Bosnu i Hercegovinu, piše Klix.

Vest o njegovoj smrti potvrdio je francuski premijer Sebastijan Lekornu, ističući da je Baladur bio istaknuti državnik čiji je rad usko povezan sa pola veka francuske političke istorije. Povodom njegove smrti oglasio se i predsednik Emanuel Makron, opisujući ga kao „zahtevnog, smirenog i lojalnog javnog službenika“.

Eduar Baladur je rođen 2. maja 1929. godine u Izmiru, u Turskoj, u porodici jermenskog porekla koja se preselila u Marsej 1930-ih. Studirao je na prestižnoj Nacionalnoj školi za administraciju (ENA), a političku karijeru gradio je kao bliski saradnik predsednika Žorža Pompidua.

Tokom 1980-ih postao je jedna od ključnih figura konzervativne desnice. Kao ministar finansija u vladi Žaka Širaka od 1986. do 1988. godine, bio je glavni arhitekta opsežnog programa privatizacije državnih preduzeća u Francuskoj.

Njegov najznačajniji politički trenutak dogodio se u martu 1993. godine, kada ga je socijalistički predsednik Fransoa Miteran imenovao za premijera, čime je započeo period poznat kao „druga kohabitacija“. Baladur je ostao na toj poziciji do proleća 1995. Njegova odluka da se kandiduje za predsednika 1995. godine protiv svog dugogodišnjeg političkog saveznika Žaka Širaka izazvala je dubok i dugotrajan raskol unutar francuske desnice. Nakon poraza u prvom krugu izbora, povukao se iz najvišeg političkog ešalona, iako je ostao uticajna ličnost i autor brojnih političkih i istorijskih analiza.

Glavni stub Baladurove spoljne politike prema Bosni i Hercegovini bilo je strogo protivljenje ukidanju embarga UN na uvoz oružja u Republiku Bosnu i Hercegovinu. Dok su Sjedinjene Američke Države i američki Kongres sve više zagovarali ukidanje embarga kako bi se Vladi u Sarajevu i Armiji RBiH omogućilo ustavno pravo na samoodbranu, Baladur i njegov kabinet su se čvrsto protivili takvom scenariju.